Wilde Winde Vrouw

Deelname Kulturhus Giethoorn
Afmeting: 60 x 80. Ingelijst, zwart baklijst.
Techniek:.paletmes en penseel, grof en detailtechniek. 
Materiaal: Acryl en modeleerpasta. vernis: zijdeglans
Gedicht: Wilde Winde Vrouw

Wilde Winde Vrouw

Zij daalt neer in de diepte,
pezige linten wortels
dat zich als geheimen door de aarde boort.
Een netwerk van herinnering,
een web dat geen einde kent.

Wanneer zij oprijst,
paarsrode aders slingeren zich
om muren, om bomen, om harten.
Wellustig en ontembaar
bezet zij wat haar ogen zien.
Geen keten houdt haar vast.

Zij is geen onkruid,
zij is de belichaming van wil,
de vuurgloed van doorzettingskracht,
een vrouw die niet knielt.

Haar bloem — een kelk van stilte,
een poort tussen werelden.
Hoe klein en argeloos ook,
zij draagt de schoonheid van eenvoud,
een glimp van oerlicht.
De naam die men haar gaf,
onwaardig en smalend,
valt weg als stof in de wind.

Zij kent geen vreemd land,
want overal vindt zij thuis.
In elke kier, in elke muur,
ademt zij heemgevoel:
het weten dat alles haar toebehoort.

O Wilde Winde Vrouw,
gij zijt de fluistering van de aarde,
de ontembare bruid van de lucht,
wortel en vleugel,
kracht en overgave.